Inspiratie

Inspiratie

Kinderen | Een inspirerende reis  | Klaproos

Kinderen

Een prachtig gedicht over kinderen, het inspireert me om zo dicht mogelijk bij de essentie van een kind te komen:

En een vrouw met een zuigeling aan de borst zei:

Vertel ons over kinderen.

En hij zei:

Je kinderen zijn niet jullie kinderen, maar de zoons en dochters van 's levens hunkering naar zichzelf. Je brengt hen ter wereld, maar je bent niet hun oorsprong. En ofschoon ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.

Je mag hun je liefde geven, maar niet je gedachten, want zij hebben hun eigen gedachten. Je mag hun lichaam huisvesten, maar niet hun ziel, want hun ziel woont in het huis van morgen, dat jullie niet kunnen betreden, zelfs niet in je dromen. Je mag ernaar streven aan hen gelijk te worden, maar probeer niet hen aan je gelijk te maken, Want het leven gaat niet achteruit, noch draalt het bij gisteren. Jullie zijn de boog waarmee je kinderen als pijlen het leven in worden geschoten. De Boogschutter ziet het doel op het pad van de oneindigheid en spant je met al Zijn kracht opdat Zijn pijlen gezwind en ver vliegen. Laat het spannen door de Boogschutter je tot vreugde zijn, want evenals Hij de pijl liefheeft om zijn vlucht, zo heeft Hij ook de boog lief om zijn standvastigheid.

Uit: 'De Profeet' van Kahlil Gibran

Een inspirerende reis

Het heldere kleurgebruik, de losse penseelstreken en vooral de atmosferische schilderijen van de impressionisten spreken mij enorm aan. Het leek me geweldig om een aantal plekken te bezoeken die de impressionisten zo inspireerden. Vooral de lelievijver van Monet, een van zijn grootste inspiratiebronnen wou ik graag zien. Het meest boeiende van Monet vindt ik dat na vele omzwervingen en vele plekken geschilderd te hebben hij tot de ontdekking komt dat wat hij al die tijd zocht gewoon bij hem thuis was. Alsof hij werkelijk thuis kwam. Al die tijd jaagde hij het moment na. Kon Monet het moment schilderen nu hij werkelijk thuis gekomen was.

Monet deed dit al op een prachtige manier in het schilderij Camille Monet sur son lit de mort (Camille Monet op haar doodsbed) waar hij Camille, zijn eerste vrouw, op haar doodsbed schildert en een impressie geeft van haar overgaan. Monet zegt hierover "Ik betrapte me erop dat ik naar de tragische slaap keek en daarbij bijna mechanisch naar een opeenvolging van veranderende tinten zocht die de dood aan het starre gezicht oplegde. Blauwe,gele,grijze tinten, weet ik veel. Zover was het al met mij …….Maar nog voor ik kon bedenken de geliefde trekken vast te leggen, reageerde reeds het organische automatisme op de shock die de kleur veroorzaakte. De reflexen dwongen mij tegen mijn wil tot een onbewuste handeling". Zo verklaarde Monet het gevoel van het vast geketend zijn aan zijn visioenen.

Het is een magisch schilderij geworden van een magisch moment. De magie van de verandering van het moment. Ik vind het interessant hoe dit bijna een obsessie voor Monet wordt. Toen ik die dag de lelievijver bezocht waren de treurwilgen nog maar pas groen en de blauwe regen stond op het punt om tot volle bloei te komen. Je weet dat alles groeit, bloeit of verwelkt maar je ziet dit niet gebeuren, ogenschijnlijk verandert er niets en in het licht verandert alles. En dit is prachtig te zien in de lelievijver. De weerspiegeling in het water is geen moment hetzelfde, maar de verandering tussen de momenten is moeilijk te vangen. Monet probeert het moment te vangen of misschien wel het moment tussen de momenten. Het overgaan, het moment van de verandering van vorm. Het gezicht van Camille vervaagt al in het schilderij van Monet en verandert van vorm naar een vorm die moeilijk waar te nemen is met het oog. Het is het moment tussen twee momenten. Monet schildert niet alleen Camille haar dood maar Monet schildert ook het leven.

Dat maakt Monet voor mij een echte kunstenaar.

Klaproos